| سیاست جنایی ایران در قبال جرایم امنیتیِ قانون مجازات عمومی ۱۳۰۴ |
| کد مقاله : 1008-GPC1304-FULL (R1) |
| نویسندگان |
|
شهرداد دارابی * دانشیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی قم |
| چکیده مقاله |
| قانون مجازات عمومی ۱۳۰۴ طلیعه ی قوانین کیفری مدون در ایران محسوب میشود که در تنظیم قوانین لاحقِ کیفری مؤثر بوده است. تقارنِ تصویب این قانون با به قدرت رسیدن سلسله ی پهلوی، تحول در نظام قضایی و شکل گیری عدلیه ی جدید همراه بود. قسمی از رفتارهای جرم انگاری شده در این قانون، جرایم امنیتی با عنوان جنحه و جنایت بر ضد امنیت خارجی و داخلی مملکت است که از ماده ۶۰ لغایت ماده 81 کیفرگذاری شده است. بر این ابتنا،متولیان سیاست جنایی در راستای گسترش امنیتِ رضاخانی و تثبیت پایه های حکومت پهلوی اول ،مقابله با جرایمِ مبتنی بر مخالفت و ضدیت با اساس حکومت ملی و شاه را از گذر هنجارگذاری و تعیین کیفرهای استحقاقی ترسیم نموده اند. لذا ماهیت این طیف از جرایم بر هم زدن نظم و امنیت جامعه و متزلزل ساختن یا براندازی حکومت است؛ مطالعات مبیّن آن است که راهبرد اصلی در قبال جرایم امنیتیِ مندرج در قانون مجازات عمومی ۱۳۰۴ امنیت گراییِ سزاگرایانه از طریق شدت و قطعیت مجازاتها بوده است، آن چنان که کیفر اعدام در نیمی از جرایم مربوطه به چشم میخورد.راهبردی که بیانگر تمامیت خواهی دولتی، تشدید کیفرگرایی و حساس نمودن جامعه از طریق عنوان سازیهای مبتنی بر جرایم امنیتی بوده است. |
| کلیدواژه ها |
| سیاست جنایی،قانون مجازات عمومی ۱۳۰۴، جرایم امنیتی، امنیت مداری، سزاگرایی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
